Koszyczki rumianku pospolitego to jeden z najczęściej stosowanych surowców zielarskich nie tylko w Polsce, ale również całej Europie, Ameryce Północnej oraz sporej części Azji.
Zwykle przyjmuje się je w charakterze naparów i przetworów wodnych, lecz spotykane są również wyciągi alkoholowe oraz kapsułkowane ekstrakty. Rumianek nie jest postrzegany jako roślina niebezpieczna, choć często podkreśla się, że uwagi na przynależność taksonomiczną (astrowate), może wywoływać lub nasilać uczulenia. Niewiele mówi się u nas o potencjalnym wpływie tego surowca na procesy związane z krzepliwością krwi, choć w krajach Europy Zachodniej, czy w Stanach Zjednoczonych, wytyczne dla pacjentów nakazują odstawienie rumianku na dwa tygodnie przed jakimkolwiek zabiegiem chirurgicznym i stomatologicznym.
Czy rumianek może wpływać na układ krążenia? W surowcu znajdują się pochodne kumarynowe – herniaryna (7-metoksykumaryna) oraz umbeliferon (7-hydroksykumaryna), więc – teoretycznie – podstawy istnieją. Ponadto case study starszej kobiety leczonej warfaryną, u której po wprowadzeniu do diety herbaty rumiankowej, współczynniki INR uległy ostremu zaburzeniu (7.9), wskazuje na wzmocnienie działania przeciwzakrzepowego antagonistów witaminy K.
Na publikację czeka artykuł poświęcony klinicznej ocenie wpływu sporadycznego stosowania rumianku na krzepliwość krwi – opieram się wyłącznie na abstrakcie. W doświadczeniu wzięło udział 8 osób, które kolejno przyjęły jedną kapsułkę wyciągu rumiankowego (500 mg), a po trzech dniach wypiły jedną filiżankę naparu z rumianku (3 g/150 ml wody). Próbki krwi pobrano od przed zastosowaniem preparatów oraz 2 i 4 godziny po ekspozycji na produkt.
U uczestników doświadczenia czas krzepnięcia krwi wynosił przeciętnie 12 sekund. Po przyjęciu naparu wydłużał się o 0,7 sekundy, natomiast po kapsułce – o 0,3 sekundy. Co ciekawe, w 2023 roku przeprowadzono badania znacznie dłuższe, bo kilkutygodniowe i nie stwierdzono w nich istotnego wpływu na wydłużenie czasu krzepnięcia krwi. Wyniki nie są jednoznaczne, ale pewne wnioski można wysnuć:
- u pacjentów „złożonych” z punktu widzenia funkcjonowania mechanizmów krzepnięcia krwi i pracy układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza stosujących leki/zioła przeciwzakrzepowe, rumianek może utrudniać normalizację poziomu INR, co jest przecież celem terapeutycznym
- rumianek należy rozważać w charakterze surowca, który może wykazywać działanie przeciwzakrzepowe (choć słabe, jeżeli w ogóle), co powinno być uwzględniane przy dobieraniu gamy ziół dla pacjenta, jeżeli ten aspekt ma istotne znaczenie medyczne
Czy obserwujesz mnie na Facebooku?
Dodaj komentarz