Choroba Leśniowskiego-Crohna jest nieodłącznie związana z bardzo silnym stanem zapalnym.
Generowuje go zwiększona biosynteza czynników indukujących i podtrzymujących: TNF-α (czynniku martwicy nowotworów), IL-1 oraz IL-6 (interleukiny 1 i 6). Jedną z metod terapii tej choroby jest stosowanie inhibitorów TNF-α (np. infliksymabu), który osłabia migrację elementów prozapalnych do rejonów objętych zmianami. Substancje te stosuje się wówczas, gdy kortykosteroidy i leki immunosupresyjne nie dają pożądanych rezultatów, ale należy pamiętać, że inhibitory nie są obojętne dla organizmu, gdyż mają liczne działania niepożądane.
Przetwory z bylicy piołun w badaniach laboratoryjnych wykazują działanie supresyjne względem TNF-α i innych czynników prozapalnych, ale czy okażą się skuteczne u pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna?
W doświadczeniu wzięło udział 20 pacjentów w przedziale wiekowym 18-80 lat (średnia: 55 lat), ze zdiagnozowaną chorobą Crohna, trwającą co najmniej 3 miesiące i ocenianą na 200 punktów w skali CDAI (0-1100, im wyższy wynik, tym silniejszy przebieg). Wykluczano osoby stosujące inhibitory TNF-α, ale pozostawiono uczestników stosujących przez dłuższy czas aminosalicylany, azatioprynę lub metotreksat. Uczestnicy przechodzili kompleksowe badania, również pod kątem parazytologicznym i drobnoustrojowym.
Po ukończeniu badań podstawowych, przystąpiono do fazy randomizacji: utworzono dwie grupy liczące 10 pacjentów – kontrolną (brak terapii) i interwencyjną. W tej ostatniej pacjenci przez 6 tygodni przyjmowali 750 mg sproszkowanego, kapsułkowanego ziela piołunu, trzy razy dziennie (łącznie 2250 mg/d). Surowiec był standaryzowany na absyntynę w przedziale 0,32-0,38%.
Po 6 tygodniach terapii piołunem osiągnięto znaczący spadek poziomu TNF-α w osoczu – redukcja była niemal trzykrotna względem wartości początkowej:
- KONTR: 24,7 → 22,1 pg/ml (-2,6)
- PIOŁUN: 24,5 → 8,0 pg/ml (-16,5)
Odnotowano znaczną poprawę w wartościach oceny przebiegu choroby Leśniowskiego-Crohna według kwestionariusza CDAI (0-1100, im mniej, tym lepiej):
- KONTR: 282 → 260 (-22)
- PIOŁUN: 275 → 175 (-100)
U sześciu pacjentów z grupy piołunowej odnotowano wynik CDAI poniżej 150, który może świadczyć o znacznym osłabieniu przebiegu, a nawet fazie remisji.
Bardzo korzystne rezultaty stwierdzono w ankiecie oceniającej jakość życia i pracę przewodu pokarmowego w chorobach zapalnych (Inflammatory Bowel Disease Questionnaire; 32-224, im więcej, tym lepiej):
- KONTR: 122 → 135 (+13)
- PIOŁUN: 120,5 → 175 (+54,5)
Spektakularne efekty terapii piołunem wyraźnie wpłynęły na samopoczucie i stan psychiczny pacjentów, co stwierdzono kwestionariuszem Hamiltona oceniającym depresję (0-52, im więcej, tym gorsze samopoczucie):
- KONTR: 23,1 → 19 (-4,1)
- PIOŁUN: 22,7 → 7,7 (-15) (przejście z depresji umiarkowanej do bardzo słabej)
Oczywiście pozytywne wyniki powyższego badania klinicznego nie uprawniają do natychmiastowego przerwania dotychczasowych terapii i włączenia kapsułek piołunowych. Z pewnością mogą być one rozważane u pacjentów tzw. trudnych, którzy są oporni na wszystkie inne metody. Pamiętajmy, iż piołun nie jest obojętny dla organizmu, choć spektrum jego potencjalnych „wad” wydaje się być wielokrotnie mniejsze, niż środków farmakologicznych.
Czy obserwujesz mnie na Facebooku?


Dodaj komentarz